پس از قیام خرداد 85 یکی از فعالان سرشناس و باسواد به من گفت: «ما با این قیام از شر چپ‌ها هم راحت شدیم.» از اینکه چهره درهم کشیدم سخت متعجب شد. گفتم: «انفعال و افسردگی چپ در جریان هویت‌خواهی، ما را از آگاهی شگفتی که چپ همواره به ارمغان آورده محروم خواهد ساخت.» تفطن به اینکه نظم نمادین (جامعه و فرهنگ و زبان) از تضادها ارتزاق می‌کند و زندگی جمعی آدمیان حاصل شکاف‌ها و آنتاگونیزم است به میزان زیاد حاصلِ بصیرت «چپ» است. به نظرم «راست» خیلی ناراست است. چون جامعه را یکدست و یکپارچه می‌خواهد و همین خواهش، فاجعه به بار می‌آورد.

اینک به نگرانی‌ام افزوده شده است. در حوادث اخیر خاورمیانه، از بهار عرب تا ظهور داعش، غیبت چپ خسران بزرگی است.